Thursday, December 31, 2015

ಹೊಸವರ್ಷ ತರಲಿ ಹೊಸಹರ್ಷ

Happy new year!  Happy new year! ಅಂತ ಎಲ್ಲಾ Whatsapp ಗುೃಪ್ ಗಳಲ್ಲಿ message ಬರ್ತಾ ಇರ್ವಾಗ ಒಂದು ಗೃಪ್ನಲ್ಲಿನ ಸದಸ್ಯರೊಬ್ರು "ಅದು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರ ಆಚರಣೆ. ನಮಗೆ ಯುಗಾದಿಯೇ ಹೊಸವರ್ಷ"  ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರು. ಅದು ತಪ್ಪು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿಲ್ಲ.. ಆದ್ರೆ ಖುಷಿಯಾಗಿರ್ಲಿಕ್ಕು ಈತರ ಬಿಗುಮಾನ ಯಾಕೆ? ನಾವು ಅವ್ರಂತೆ ಪಾನಮತ್ತರಾಗಿ ಅಪರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅರೆಬಟ್ಟೆಯಾಗಿ ಆಚರಿಸೋದು ಬೇಡ. ಒಂದು ಸುಂದರ ಶುಭಾಷಯವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರಿಗೆ ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಆಚರಿಸೋಣ. ಮನೆಲ್ಲಿ ಸಿಹಿತಿಂಡಿಯನ್ನು  ಮಾಡಿ ತಿನ್ದು ಆಚರಿಸೋಣ. ಹೊಸ ವರ್ಷದ ನೆವದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋ ಮೂಲಕ ಆಚರಿಸೋಣ.
ಜನವರಿಯಿಂದ ಡಿಸೆಂಬರ್ ವರೆಗಿನ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಅನ್ನೇ ಯಾವುದೇ ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಬಳಸ್ತಿರುವಾಗ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಜೊತೆ ಶುಭಾಷಯ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿಕ್ಕೆ ಬಿಗುಮಾನ ಯಾಕೆ?? ಯುಗಾದಿಯನ್ನು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಜೋರಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದರಾಯ್ತು.. ಏನಂತೀರ..

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಸವರ್ಷ೨೦೧೬ ರ ಶುಭಾಷಯಗಳು...

Thursday, October 1, 2015




ಗೋಡೆಗೊಂದು ಚಿತ್ತಾರ

Friday, August 14, 2015

ಬೇಕು

ಇದು ಬೇಕುಗಳ ಲೋಕ
ಸಾಕು ಎಂಬುದಿಲ್ಲಿ ಮರೀಚಿಕೆ

ಮಗುವಿಗೆ ಹೆತ್ತವರ ಮಮತೆ ಸಾಕೆನಿಸುವುದೆ?
ಆಟಿಗೆಯು ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಎಂದು ಎಂದಾದರೂ ಅನಿಸುವುದೆ...?
ತಾಯಿಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಉಂಡಿದ್ದು ಹೆಚ್ಚೆನಿಸಲುಂಟೆ?
ಹಾಗೆಯೇ ಗಂಡನ ಪ್ರೀತಿಯು!

ಬೆಳೆ ಬೆಳೆವ ರೈತರಿಗೆ ಫಸಲು ಸಾಕೆನಿಸುವುದೇ?
ಕೊಳ್ಳೆ ಹೊಡೆವ ಚೋರನಿಗೂ ಇನ್ನು ಬೇಕೆಂದೆನಿಸದೇ?
ಮಲೆನಾಡ ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಈಗಿನ ಮಳೆ ಹೆಚ್ಚೆಂದೆನಿಸುವುದೆ?
ಹಾಗೆಯೇ ಲೋಕದ ನೀತಿಯು...

ಜಗದೊಳಗೆ  ತನಗಿರುವ ಸಂಪತ್ತು  ಸಾಕೆನ್ನುವರುಂಟೆ?
ರಾಜಕಾರಿಣಿಯು ಸೀಟೆನಗೆ ಬೇಡವೆನ್ನುವನೇ? 
ಮನದೊಡತಿ ಯೊಡನಿರಲು ಸಮಯ ಸಾಕೆನಿಸುವುದುಂಟೇ
ಇದೇ ಪ್ರೀತಿಯ ರೀತಿಯು...

Sunday, July 19, 2015

ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ

 ಬಾಡದ ತೋರಣ.. ಚಿಪ್ಪಿನ ಓರಣ..
 ಬಣ್ಣದ ಚಿತ್ತಾರ..
Facebook ಅಲ್ಲ Face stick.. ;-)

ವಾರ್ಲಿಯದೊಂದು ಚಿತ್ತಾರ..

     ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಿಂದ ಬಣ್ಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಬಿದಿರಿಗೆ ವಾರ್ಲಿಯ ಚಿತ್ತಾರ ಮೂಡಿದಾಗ..




Friday, January 9, 2015

ಕುಡಿಕಥೆ- ಕೋಪ

            ಅವಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾಗೆ... ಬೇಗ ಕೋಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.. ಅದೂ ಅಂತಿಂತ ಕೋಪವಲ್ಲ... ಭಯಂಕರ ಕೋಪ... ಅದಕ್ಕೇ ಅವಳ ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದು "ಅಪ್ಪನ ಸಿಟ್ಟೆಲ್ಲಾ ನಿನಗೇ ಬಂದಿದೆ" ಅಂತ... ಆ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಅಂತಿಂತ ಕಾರಣವೇ ಇರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ..." ನೀನು ಮಾಡಿದ್ದು ಸರಿಯಲ್ಲ" ಎಂದರೂ ಸಾಕು...
            ಈಗ ಅವಳ ಕಷ್ಟ ಕೇಳುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ವಿಚ್ಚೇದನಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿದ್ದಾಳೆ. ತವರಿನ ಬಾಂಧವ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ತನಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಕೋಪವಿರುವ ಮಗನನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಬೇರೆ.

Monday, December 1, 2014

ಹರೆಯ


 ಹೊರಟಿತ್ತು ಸವಾರಿ
೭೦ ರ ಹರೆಯದ
ದಂಪತಿಗಳು..
ಬದುಕನ್ನು ಸವರಿ
ಎಷ್ಟೆಷ್ಟೋ ಮರೆಯದ
ಸಂಗತಿಗಳು.... 

ಹಿಂದೊಂದು ದಿನ
ಆತ ಕುಳಿತಿದ್ದ
ಅಂಗಳದಿ..
ಗುಲಾಬಿಯ ಮುಡಿದು
ಬಂದಳಾಗ ಆತನ
ಪ್ರಿಯ ಮಡದಿ....

ಇಂದು ವಿಶೇಷಕೆ
ಏನ ಮಾಡಲಿ
ಸಿಹಿಯ..
ಎಂದು ಕೇಳಲು
ಹೇಳಿದನವಳ
ಇನಿಯ....

ಇಂದಿಗೆ ಒಂದು
ವರುಷ
ನಮ್ಮ ಬಾಳಿಗೆ..
ನೀ ತಂದೆ
ಹರುಷ
ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ....

ನಿನಗೇನಿಷ್ಟ
ಅದೇ
ಆಗಲಿ..
ನಮ್ಮೀ ಬದುಕು
ನಗು ನಗುತ
ಸಾಗಲಿ....

ಅಂದು ಮಾಡಿದ್ದಳು
ಆ ಸತಿ ಅವನಿಷ್ಟದ
ಹೋಳಿಗೆ..
ಮೆಲಕು ಹಾಕುವರಿಂದು
೫೦ ರ ಬಾಂಧವ್ಯದ
ಬಾಳಿಗೆ....

ಇಂದಿಗೂ ಅದೇ
ಒಪ್ಪಂದ
ಅವರ ದಾಂಪತ್ಯದಲಿ..
ಇಂದೂ ೫೦ರ
ಹೋಳಿಗೆಯ
ಊಟ ಸಂತ್ರಪ್ತದಲಿ....

Wednesday, August 15, 2012

ಶುಭಾಷಯ ..


ಅಂದು  ನೀ ಭುವಿಗೆ ಬಂದ ದಿನವೇ
ನೀ ನನಗೆ ನೀಡಿದೆ 'ಅಮ್ಮ' ಎಂಬ ಪದವಿ
ನಗುವಲ್ಲಿ ಆಳುವಲ್ಲಿ ಆಟ ನೋಟಗಳಲ್ಲಿ 
ನೀ ಕಳೆದೆ ನಾನನುಭವಿಸಿದಾ ನೋವ ..

ದಿನವುರುಳಿ ಹೋಗುತಿರೆ ಏರುತಿರೆ ತಂಟೆ 
ಹೊರಳಾಡಿ ಹರಿದಾಡಿ ಬಿದ್ದು ಒದ್ದಾಡಿ 
ಕುಳಿತು ನಿಂತು ಕುಣಿದಾಡಿ  ಓಡಾಡಿ 
ಆಗೇ ಹೋಯಿತು ನೋಡು ನಿನಗೊಂದು ವರ್ಷ...

ಆ ಸಂಭ್ರಮಕೆ ನಿನಗಿದೋ ನನ್ನ ಉಡುಗೊರೆ
ನಗುತಿರು ಹೀಗೆ ಮಂಜಿನ ಹಾಗೆ 
ಕಷ್ಟ ಅಂಜಲಿ ನಿನ್ನ ನಗುವ ನೋಡಿ 
ಇರಲಿ ಧೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ನಿನ್ನ ಜೋಡಿ 

ಕುಗ್ಗದಿರು ಹಿಗ್ಗದಿರು ಕೊರಗದಿರು ಮರುಗದಿರು 
ಸ್ವಾಭಿಮಾನವ  ಬಿಡದಿರು ಮತ್ತೆ 
ಜನರೊಳಗೊಂದಾಗಿ ಬಾಳುವುದ ಕಲಿ ನೀನು 
ಬೆಳೆಯಮ್ಮ ನಾವೆಲ್ಲ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವಂತೆ ...

ಆಶೀರ್ವಾದದೊಂದಿಗೆ -
ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ 
(ನಭಾಳ 1ನೇ ವರ್ಷದ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬ(ಜೂನ್ 14)  ಪ್ರಯುಕ್ತ)

Wednesday, August 1, 2012

ಬದುಕಿನ ದಾರಿ ...



ನಾವಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಡೆದಂತ ಹಾದಿಯದು
ನೂರಾರು ಕನಸುಗಳ ನೆನಪಿಸುವ ಬೀದಿಯದು
ನೀನೊಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಹುದು ನಿನಗಾಗಿ 
ಕೆಂಪನೆಯ ರತ್ನಗಂಬಳಿ ಹಸಿರು ಮರಗಳ ನಡುವಲಿ..

ಹೋಗೋಣ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕೈ ಹಿಡಿದು
ಕಳೆಯೋಣ ಕ್ಷಣಗಳನು ಸಂಜೆಯ ಗಳಿಗೆಯಲಿ
ನೀನಂದು ನುಡಿದಂತ ಸಾಲನಿನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೀಹೇಳು
ಕೇಳುವೆನು ತನ್ಮಯದಿ ನಿನ್ಹೆಗಲಿಗೊರಗಿ..

ಸುಖ ದುಃಖಗಳಲಿ ನಾನಿರುವೆ  ಜೊತೆಯಾಗಿ
ಬಾಳಲ್ಲಿ  ತುಂಬಿರಲಿ ಕಡಲಾಳದ ಪ್ರೀತಿ 
ನೆಮ್ಮದಿಯ ಜೀವನವು ನಮದಿರಲಿ ಅನುಗಾಲ
ಎಂದೆಂದೂ ಇರಲಿ ಜೀವನ ಇದೇ ರೀತಿ.. 

Thursday, December 8, 2011

ಪುಟ್ಟಿಯ ತಂಟೆ..

ಇವಳು ನಮ್ಮ ಮಗು...

ಏಳುವಾಗ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ನಗು
ಜೊತೆ ಜೊತೆಯೇ ಕೇಕೆ ಕೂಗು..

ಇವಳಿಗಿಷ್ಟ ಎಣ್ಣೆಯ ಮಾಲಿಶ್
ಬೇಸರದಿ ಇದ್ದಾಗ ಮಾಡುವಳು ಪಾಲಿಶ್..

ತಲೆ ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಬರುವುದು ಕೋಪ
ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಅಳುತ್ತಾಳೆ ಪಾಪ..

ಮುಖದಿ ತೋರುವಳು ವಿಧ ವಿಧದಾ ಭಾವ..
ನಗುವಾಗ ಇವಳು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವ..

ಕವುಚಿ ಹಾಕಿದಾಗ ಜೋರು ಇವಳ ಕೂಗಾಟ..
ಎತ್ತಲು ಹೋದರೆ ಮಾಡುವಳು ರಂಪಾಟ..

ಕುಣಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುವುದು ಪುಟ್ಟ ಕೈ ಕಾಲು..
ಕಾಲಲ್ಲೇ ಆಡುವಳು ಕೆಂಪನೆಯ ಬಾಲು..

ರೆಪ್ಪೆಯಾಡಿಸದೆ ನೋಡುವಳು ತಿರುಗುವ ಫ್ಯಾನು
ಬೇಕಂತೆ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನು..

ಮಾಂಗಲ್ಯದೊಡನೆ ಏನಿವಳ ಆಟ..
ತಪ್ಪಿಸಲು ಕೈ ಸಿಡುಕಿನ ನೋಟ..

ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಮಾಡುವಳು ವಿಪರೀತ ಡೌಲು..
 ಪಪ್ಪ ಬರಲು ಏರುವಳು ಕಾಲು..
   
ಶುರುಮಾಡುವಳು ರಗಳೆ ಬರಲು ನಿದಿರೆ..
ಕಣ್ಣ ತುಂಬಿಳಿಯುವುದು ನೀರಧಾರೆ..

ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುವಳು ಏನಾದರೂ ತಂಟೆ..
ಸಾಲದು ದಿನದ ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು  ಗಂಟೆ..

ಇವಳು ನಮ್ಮ ಮಗು..
ಶುರುವಾಯಿತು ಇವಳ ಕೂಗು..